Από την πρώτη στιγμή είχαμε θεωρήσει τον
περίφημο μηχανισμό διάσωσης, μηχανισμό ελεγχόμενης χρεωκοπίας του
ελληνικού καπιταλισμού.

Η κυβέρνηση και οι καπιταλιστές, βλέποντας ότι οι αντιδράσεις των εργαζομένων μετά την απεργία στις 5 Μάη υποχωρούν, έχουν στην κυριολεξία αφηνιάσει. Δεν είναι τυχαίο ότι τα απανωτά μέτρα ξεπερνάνε κατά πολύ τις απαιτήσεις ακόμα και του μνημονίου. Οι 20000 απεργοί που βρέθηκαν στις 29/6 και οι ακόμα λιγότεροι στις 8 Ιούλη, στις διαδηλώσεις της ΓΣΕΕ, Πρωτoβάθμια και ΠΑΜΕ, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν οι ανάλογες αντιδράσεις στο μέγεθος της επίθεσης. Εδώ μιλάμε για μια κοινωνική αντεπανάσταση και αν δεν ήταν και η 5η Μάη θα λέγαμε ότι το κίνημα έχει ηττηθεί κατά κράτος. Ακόμα και τα φερέφωνα του Mega έχει μείνει κάγκελο από την ευκολία που η κυβέρνηση δεν αφήνει τίποτα όρθιο.

Διαβάστε περισσότερα ...

Η περίπτωση Wind, ΕΘΕΛ και ΟΣΕ

Λοιπόν από 1η Ιούλη η κυβέρνηση δεν εγγυάται πλέον για τις πληρωμές των εργαζομένων των ΔΕΚΟ. Αυτό το μάθαμε από το πρωί όταν οι οδηγοί κράτησαν τα λεωφορεία στα αμαξοστάσια μέχρι να πάρουν σαφείς διαπιστώσεις ότι θα μπουν τα δεδουλευμένα του Ιουνίου στους λογαριασμούς τους. Το ίδιο πρόβλημα παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες και στον ΟΣΕ με το επίδομα αδείας. Την επόμενη μέρα ακούμε ότι οι δήμοι από τον Σεπτέμβρη δεν θα μπορούν να αντεπεξέλθουν στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους προς του δημότες, ούτε καν να πληρώνουν τους μισθούς.

Διαβάστε περισσότερα ...

Η σύνοδος των G20 στον Καναδά ολοκληρώθηκε χωρίς συμφωνία ανάμεσα στα διάφορα ιμπεριαλιστικά μπλοκ. Το όργιο καταστολής που οι καναδικές αρχές επιφύλαξαν στους διαδηλωτές ήταν μάλλον το μόνο σημείο που οι 20 συμφώνησαν. Η σύνοδος πιστοποίησε τη διαφωνία γύρω από την αντιμετώπιση της κρίσης ανάμεσα στις Ηπα και τη Γερμανία. Διάφοροι αναλυτές έκαναν λόγο για επανάληψη των διαφωνιών Χούβερ και Ρούσβελτ που σημάδεψαν την πρώτη φάση της κρίσης του 1929.

Διαβάστε περισσότερα ...

Καθώς η ελληνική οικονομία βυθίζεται σε ύφεση, χωρίς να έχει αποφύγει το ενδεχόμενο κατάρρευσης, ο σκληρός πυρήνας του ευρωπαΐκού κεφαλαίου αναζητά τρόπους θωράκισης του εποικοδομήματος του από τη μετάδοση της κρίσης. Ο γαλλογερμανικός άξονας στην, τελευταία ίσως, απόπειρα του να πορευτεί ενιαία σχεδιάζει μηχανισμό επιβολής κυρώσεων σε χώρες με υψηλά ελλείμματα και χρέη. Ουσιαστικά κάθε χώρα-παραβάτης θα στερείται του δικαιώματος ψήφου και δε θα λαμβάνει ευρωπαΐκά κονδύλια. Με απλά λόγια κι αυτό θα ισχύει (αν ισχύσει) για το σύνολο της ΕΕ, τα απείθαρχα μέλη θα έχουν μόνο υποχρεώσεις και κανένα όφελος από τη συμμετοχή τους στους υπερεθνικούς οργανισμούς (ΕΕ-Ευρωζώνη). Πρόκειται για σκλήρυνση της ΕΕ ή καλύτερα για άτυπο μηχανισμό αποπομπής μελών.

Διαβάστε περισσότερα ...

Πως χάθηκε η μάχη της προπαγάνδας

Όταν από τις αρχές του χρόνου οι πάντες συνειδητοποιούσαν ότι ο κίνδυνος χρεοκοπίας του ελληνικού κράτους ήταν προ των πυλών, η εγχώρια αριστερά σχεδόν στο σύνολό της επέμενε ότι όλα αυτά είναι ένα παραμύθι της κυρίαρχης προπαγάνδας, προκείμενου να παρθούν πίσω τα "κεκτημένα" της μεταπολεμικής περιόδου. Όσοι σε αυτή την αριστερά κατανοούσαν τη φύση του προβλήματος, βρέθηκαν αντιμέτωποι με το ντουβάρι του απλοϊκού και εύπεπτου εργατισμού του ΚΚΕ και της υπόλοιπης συνδικαλιστόπληκτης αριστεράς που συνέχιζε να πολιτεύεται με το σλόγκαν "ότι χρήματα υπάρχουν".

Διαβάστε περισσότερα ...

1ο μέρος (http://avantgarde.ks-ee.org/node/68)

Και γιατί όχι "επαναδιαπραγμάτευση του χρέους";

Αρκετές δυνάμεις εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ πολιτεύονται με την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, αλλά τσιμουδιά για τη στάση. Αρκετοί από αυτούς προτείνουν ταυτόχρονα και έξοδο από την ευρωζώνη. Ας τα δούμε ένα προς ένα.

Διαβάστε περισσότερα ...

Η κρίση του χρέους, ως τμήμα της παγκόσμιας συστημικής κρίσης, αγκαλιάζει πλέον ολόκληρη την Ευρώπη κι όχι μόνο τον «καθυστερημένο» νότο. Η ελληνική ασθένεια αποδείχτηκε μεταδοτική και οι «αγορές» εφορμούν κατά του ευρώ μετά την επιτυχία της ελεγχόμενης χρεοκοπίας του ελληνικού καπιταλισμού. Η ευρωπαϊκή συνοχή ταλαντεύεται και όλες οι αντιφάσεις του υπερεθνικού εγχειρήματος αναδεικνύονται στην καταστροφική δυναμική τους. Ο κάθε καπιταλισμός αναζητά να καθιερώσει μια θέση στις νέες ισορροπίες που διαμορφώνονται εντός της ευρωζώνης και της ΕΕ γενικότερα. Η διάλυση της Ευρωζώνης, ή η συρρίκνωση της σε πια «σφιχτό» πολιτικοοικονομικό πλαίσιο λειτουργίας είναι τα πιθανά σενάρια.

Διαβάστε περισσότερα ...

Η διάκριση των εξουσιών αποτελεί θεμέλιο της αστικής δημοκρατίας. Η νομοθετική εξουσία που τυπικά πηγάζει και ελέγχεται από το λαό ορίζει το νομικό πλαίσιο λειτουργίας του κράτους, η εκτελεστική που εφαρμόζει και η δικαστική που απονέμει την καπιταλιστική δικαιοσύνη αλλά και ελέγχει τη νομιμότητα των υπόλοιπων εξουσιών.

Διαβάστε περισσότερα ...